Górskie szczyty

Tybet jest wartym poznania państwem. Znajduje się on na najwyższym płaskowyżu na Ziemi. Mimo bezlitosnego kontynentalno-wysokogórskiego klimatu Tybet zalicza się do najbardziej nasłonecznionych miejsc na Ziemi. Specyficzna przejrzystość powietrza i suchość sprawiają niespotykane zmiany temperatur pomiędzy dniem, a nocą i między miejscami przepełnionymi słońcem, a cieniem. Praktycznie to można się nabawić się odmrożeń i poparzeń słonecznych w zbliżonym czasie. Integralną częścią pejzaży tybetańskich są góry. Lodowe szczyty towarzyszą nam na każdym kroku - bliżej tudzież dalej na horyzoncie. Szlaki karawanowe, a także współczesne drogi, czasem ciągną się przez przełęcze o wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, a następnie rozciągają się u podnóży siedmiotysięcznych szczytów. Jednak Tybetańczycy nie pałali wielką chęcią do zdobywania szczytów górskich. Dopiero w ostatnich latach zaczęli przyjeżdżać do Tybetu alpiniści, którzy dostrzegają zwłaszcza cele wspinaczkowe w tej okolicy. Właśnie tutaj istnieją niezdobyte dotąd górskie szczyty. Plemiona tybetańskie zalicza się do grupy narodów birmo-tybetańskich Na Dachu Świata osiedliło się sporo plemion, m.in.: Khampów, Golok, Mönpa, Loba, Szerpa oraz Tamang. Deszcze padają głównie latem i górskie hale ścielą się kobiercami barwnych kwiatów. Nieziemski klimat, mentalność plemion, bajkowe krajobrazy i swoisty rytm życia powoduje, iż Tybet znalazł wielu swoich miłośników.